وانا اعده بعمل دماغ (اللى هيا عبارة عن مج نسكافيه و شوكولاته) فكرت فى حالى واعدت اراجع نفسى واقول انا قريبة من ربنا اد ايه؟؟ (قريبة بمعنى جوهرى يعنى اخلاقا وليس مظهرا) لقيت حاجات كتير جميلة ولقيت فى نفس الوقت مصيبة كبيرة وحسيت ان التخلص منها شئ صعب اوى الا وهو الغيبة والنميمة.
متعرفش يا اخى الاعده بتبقا قمة المتعة اد ايه ومشحونة كده وفيها حاجة حلوة حاجة ممتعة وده مش لان اغتياب الناس او النم عليهم شئ ممتع , لا طبعا ده لان الشيطان بيحلى الاعدات دى فى نظرنا المحدود.
بس اللى خوفنى وحسسنى بحقارة الصفة دى انى سمعت مقولة او يمكن كان شرح لحديث شريف _مش فاكرة_ بس معاناه ان “من تكلم معك على غيرك .. تكلم عليك“.. اد ايه فكرة مؤلمة ومؤذية ان حد يذكر عنك شئ انت بتكرهه L.
ولانى بحب الكلام العملى اللى من الاخر فتحت google وكتبت “كيف تتغلب على طبع النميمة” او “كيف لا اغتاب الناس” او “how to stop gossiping?” .. وده ملخص اللى طلعت بيه:
اولا: اول قاعده عامة عرفتها هو انك لو استخدمت عقلك لمده ثانية واحده قبل ما تبدأ تتكلم على اى حد , مش هتتكلم عليه .. اذا اول قاعده “استخدم عقلك قبل لسانك .. ولو لقيت نفسك مكمل وبتتكلم يبقا انت كده بتنم بكااااااامل ارادتك يعنى مع سبق الاصرار والترصد.
ثانيا: عشان تنم انت محتاج طرف تانى ما انت اكيد مش هتكلم نفسك فلو الشخص اللى انت بتتكلم معاه بدأ هو بالكلام (النميمة) تقدر متوافقوش فى كلامه بكل زوق وشياكة بإنك تقوله “معنديش فكرة عن الموضوع ده” او “ما يمكن فلان ميقصدش” او “كل واحد حر” او “اذواق يمكن انت شايف كذا وحش ناس تانية تشوفه حلو” وهكذا .. اهم حاجة صد الشخص اللى هينم بذوق ومن غير ما يحس انك الواد التقى المؤمن وهو الوحش اللى انت بتحاول تخليه يبطل وحاشة (اه ما احنا مش هنخلص من النميمة عشان نعالج فى قلة الذوق).
اما لو كان الضغط كبير عليك بإنك تبقا آعد فى وسط 5 او 6 كلهم شغالين الله ينور كلام على خلق ربنا ممكن تنسحب بهدوء مش برده تعمل فيها الواد القرفان او البنت المؤمنة اللى مش طايقة الناس اللى بتتكلم .. خليك ذوق وانسحب بهدوء.
ثالثا: لما الكلام يبقا على شخص او على حدث محدد اقلب الكلام السلبى لكلام ايجابى مثلا “اهو فلانة اللى بتقول عليها كذا دى احسن واحده تساعدك فى كذا او اى حاجة فيها ايجابية مهو مش معقول مافيهاش حاجة حلوة خالص !!.. وهكذا على اى حاجة تانية.
رابعا: هو انك تفكر اولا فى نفسك هل انت مية مية مافيكش غلطة؟؟ مستحيييييييل . يبقا قبل ما اتكلم على الناس اشوف عيوبى الاول واصلحها.. لاربما اللى بتتكلم عليه ده يكون احسن منك الف مرة.
خامسا: لو لقيت ان معظم كلامك السلبى او نميمتك على حد معين او على اشخاص معينين يبقا تجنبهم او خف منهم شوية فى حياتك مش هقولك اقطع مع حد لان هدفنا الارقى هو انك متخلصش من النمينمة عشان تكسب صفة تانية أوحش.
الانسان مش هيتغير من يوم وليلة بس لو حطيت الموضوع فى دماغك وفى كل مرة فكرت نفسك , بالتدريب والمران تقدر تتعلم وتتعدود على صفة او عادة مكانتش عندك وده مش كلامى ده كلام دكاترة علم النفس عشان كده اوعى تفتكر ان حاجة مستحيلة انك تغير من طباعك او صفاتك .. لو عايز تتغير هتتغير. واعتقد احاديث الرسول عليه الصلاه والسلام فى الموضوع ده معروفة ومعناها واضح جدا ومحدش يبرر او يقول “انا مكنتش اقصد اتكلم على فلان..” او “منا اللى بقوله صح انا مكدبتش” لان حتى لو كلامك صح على الشخص مجرد ذكرك للكلام حرام ومتحتارش وتقول طب انا مش عارف انا كده بنم ولا لأ لان جوه كل بنى ادم فينا فى جهاز استشعار اقوى من اى شئ بيعرفك الصح والغلط من غير كتر لف ودوران وتبرير .. “الحلال بين والحرام بين“.
بقلم / سلمى المنصورى
